);

Telewizja przemysłowamonitoring wizyjnywideonadzórtelewizyjny system dozorowy (CCTV – ang. closed circuit television) – to system pozwalający na śledzenie z odległości zdarzeń rejestrowanych przez jedną do nawet kilkuset kamer przemysłowych jednocześnie. W skład systemu wchodzą głównie rejestratory i kamery, z których obraz jest transmitowany do centrum odbiorczego, gdzie personel na monitorach może obserwować rejestrowane zdarzenia. Ważnym elementem telewizji przemysłowej jest również klawiatura sterująca, posiadająca zwykle wbudowany dżojstik do manipulowania kamerami PTZ, pozwalająca na sterowanie całym systemem CCTV. Monitoring wizyjny, określany też jako telewizja dozorowa, różni się od zwykłej telewizji tym, że obraz z kamer jest przesyłany (przez kabel lub drogą radiową) i odbierany tylko w centrum odbiorczym, a nie w nieograniczonej liczbie odbiorników.

Różne rodzaje kamer CCTV

Najczęstszy deklarowany cel instalacji monitoringu wizyjnego to poprawa bezpieczeństwa, chociaż badania skuteczności prewencyjnej tego środka nie potwierdzają jego efektywności. Kwestionowane są w związku z tym wydatki ponoszone na monitoring wizyjny przez administrację centralną i samorządy.

Obecnie pojęcie telewizji przemysłowej zostało w dużej mierze wyparte przez monitoring wizyjny lub wideonadzór, co jest właściwie anglicyzmem, lecz skuteczniej opisuje zakres i dziedzinę przedmiotu, o którym mówi.

Monitoring wizyjny obecny jest m.in. w takich obiektach jak centra handlowe, hipermarkety, kasyna gry, tereny firm, ulice miast, place, przejazdy kolejowo-drogowe, itp.

Według jednej z definicji telewizyjne systemy dozorowe to zespoły środków technicznych i programowych przeznaczonych do obserwacji, wykrywania, rejestrowania oraz sygnalizowania warunków wskazujących na istnienie niebezpieczeństwa powstania szkód lub zagrożeń osób i mienia.

Podstawowe składniki telewizyjnych systemów dozorowych to:

– kamera przemysłowa,

– serwer wideo,

– rejestrator wideo lub cyfrowy rejestrator wideo,

– klawiatura sterująca.

Close Menu